Het x84voorseizoenx93 werd afgelopen zaterdag op fijne wijze afgesloten een paar kilometer van de plek waar het allemaal met U2NL begon een jaar of 4 geleden. Vragender, in het ganze land berucht om hun wilde kermis en vooral de wel zeer bijzondere optocht op zondag.

Beneman was de locatie en op goed geluk werd er voor het eerst maar eens besloten om in dit pittoreske dorp een bandje buiten neer te zetten, hetgeen geheel tegen de berichten van Piet Paulusma wonderwel goed uitpakte. De zaterdagavond is in Vragender de eerste avond van de kermis. Traditioneel gaat de achterhoekse bevolking eerst even naar de kerk om zegen te vragen voor 3 dagen bier en feest in overvloed, waarna het x84losx93 mag gaan.

Dat x84losx93 gaan gebeurde, echter, daar waren wel na een paar treetjes bier, een coupletje x84deurdonderenx93 van Normaal en het beukende x84we will rock youx93 van Queen voor nodig. Ons is niets te gek, dat blijkt wel weer. Gelukkig ging de knop in Vragender bij het publiek snel om en lieten de achterhoekers zien waar ze zo bekend om staan, beuken, hossen, zuipen en schreeuwen. En wij? Ach, wij beuken, hossen en zuipen gewoon net zo lekker mee. Publiek op het podium, wij spelend 50 meter van het podium af op straat (het voordeel van draadloos). Op wens van het publiek 2 keer new years day en 2 keer bad, het kon en mocht allemaal.

Na vol gas in Vragender laten we het gas nu even los en gaan we even een paar weekjes uitpuffen. Chuck gaat x84evenx93 afstuderen, Sander even van een vakantie genieten en de rest gaat zich bezighouden met het tweede gedeelte van het jaar. Dit tweede gedeelte belooft vooral veel spektakel, veel kilometers en zal vooral in het teken staan van erg grote shows. Frankrijk ligt in de planning, Luxemburg komt er weer aan, een aantal grote feestjes in Duitsland, het ziet er allemaal zeer positief uit.

Voordat we de koffers weer pakken voor de tweede helft gaan we eerst de DVD presenteren en wordt over enkele weken de nieuwe site gelanceerd. En tot die tijd, nagenieten van de eerste 6 maanden.

Tot snel!!!

PS, eind van deze week zal de nieuwsbrief er weer uit gaan, heb je je hiervoor nog niet aangemeld, doe dat snel via onze site www.u2nl.com, door op x84nieuwsbriefx93 te klikken.

Het xe2x80x9evoorseizoenxe2x80x9c werd afgelopen zaterdag op fijne wijze afgesloten een paar kilometer van de plek waar het allemaal met U2NL begon een jaar of 4 geleden. Vragender, in het ganze land berucht om hun wilde kermis en vooral de wel zeer bijzondere optocht op zondag.

Beneman was de locatie en op goed geluk werd er voor het eerst maar eens besloten om in dit pittoreske dorp een bandje buiten neer te zetten, hetgeen geheel tegen de berichten van Piet Paulusma wonderwel goed uitpakte. De zaterdagavond is in Vragender de eerste avond van de kermis. Traditioneel gaat de achterhoekse bevolking eerst even naar de kerk om zegen te vragen voor 3 dagen bier en feest in overvloed, waarna het xe2x80x9elosxe2x80x9c mag gaan.

Dat xe2x80x9elosxe2x80x9c gaan gebeurde, echter, daar waren wel na een paar treetjes bier, een coupletje xe2x80x9edeurdonderenxe2x80x9c van Normaal en het beukende xe2x80x9ewe will rock youxe2x80x9c van Queen voor nodig. Ons is niets te gek, dat blijkt wel weer. Gelukkig ging de knop in Vragender bij het publiek snel om en lieten de achterhoekers zien waar ze zo bekend om staan, beuken, hossen, zuipen en schreeuwen. En wij? Ach, wij beuken, hossen en zuipen gewoon net zo lekker mee. Publiek op het podium, wij spelend 50 meter van het podium af op straat (het voordeel van draadloos). Op wens van het publiek 2 keer new years day en 2 keer bad, het kon en mocht allemaal.

Na vol gas in Vragender laten we het gas nu even los en gaan we even een paar weekjes uitpuffen. Chuck gaat xe2x80x9eevenxe2x80x9c afstuderen, Sander even van een vakantie genieten en de rest gaat zich bezighouden met het tweede gedeelte van het jaar. Dit tweede gedeelte belooft vooral veel spektakel, veel kilometers en zal vooral in het teken staan van erg grote shows. Frankrijk ligt in de planning, Luxemburg komt er weer aan, een aantal grote feestjes in Duitsland, het ziet er allemaal zeer positief uit.

Voordat we de koffers weer pakken voor de tweede helft gaan we eerst de DVD presenteren en wordt over enkele weken de nieuwe site gelanceerd. En tot die tijd, nagenieten van de eerste 6 maanden.

Tot snel!!!

PS, eind van deze week zal de nieuwsbrief er weer uit gaan, heb je je hiervoor nog niet aangemeld, doe dat snel via onze site www.u2nl.com, door op xe2x80x9enieuwsbriefxe2x80x9c te klikken.

De laatste tijd krijgen wij erg veel verzoeken en vragen over wanneer de dvd uit komt en of deze al te bestellen is.

We zitten momenteel in de afrondende fase, de beelden en het geluid zijn zo goed als klaar, daarna volgt het design van de hoes en het persen van de DVD’s.

Het heeft een flink aantal weken geduurd maar wij hebben bewust gekozen voor het maken van een topproduct zonder consessies. Kortom: houd onze site goed in de gaten voor het laatste nieuws hieromtrent!

De laatste tijd krijgen wij erg veel verzoeken en vragen over wanneer de dvd uit komt en of deze al te bestellen is.

We zitten momenteel in de afrondende fase, de beelden en het geluid zijn zo goed als klaar, daarna volgt het design van de hoes en het persen van de DVD’s.

Het heeft een flink aantal weken geduurd maar wij hebben bewust gekozen voor het maken van een topproduct zonder consessies. Kortom: houd onze site goed in de gaten voor het laatste nieuws hieromtrent!

EEN REISVERSLAG DOOR DE OGEN VAN EEN GITARIST
(  x93running to stand stillx94 )

Jaja , het was me het avontuurtje wel, om gevraagd te worden tijdens het G8 gebeuren in het immer pittoresque ROSTOCK een show te verzorgen in de LT-CLUB.
Vol goede moed hadden we ons op vrijdagmorgen verzameld om de reis aan te vangen. Na nog even wat koffie , dan wel  fruitshakes ( ja, we zijn erg Rockx92n Roll x85) genuttigd te hebben op het landgoed van onze Bono, viel het besluit om toch ook de bassist maar mee te nemen ons niet zwaar. Die moet je er gewoon bij hebben. Het was een teken aan de wand voor het verdere verloop van ons vertoeven op het asfalt, want in Nederland begon het gedoe met omleidingen enzo al, en dan schiet het allemaal niet op. Maar goed , op een gegeven moment waren  we dan toch echt, zoals de fransen dat zo treffend formuleren, x93en routex94, wat voor de gexefnteresseerden onder ons toch echt iets anders is dan x93en croutex94 ( = met een korstje eromheen), maar dat terzijde. ( Voor verdere recepten verwijs ik graag naar GOOGLE)

En dan zit je in de auto met een 700 km voor de boeg , beetje ouwehoeren en gesprekken voeren van soms hoog-, maar uiteraard meestal laag allooi en dan denk je al gauw: hij gaat lekker. Totdat je langs de eerste x93Baustellex94rijdt ( verwachtte opleverdatum juni 2009!!!!!!) , wat een enorme file oplevert. Gelukkig zat er airco in onze limousine, maar als we onverhoopt een even merkwaardige als onweerstaanbare trek in gebakken eieren hadden gekregen, was de bakplaat bij de hand ( motorkap), de discussie over hele dooier/ dooier graag doorgeprikt valt een beetje buiten dit verhaal, dus.

Anyway , gesteund door de door de Deutsche Autobahn aangeboden catering ( voor een broodje met schnitzel draaien sommigen van  ons de hand niet om hoor!) bereikten we op een gegeven moment de x93ehemaligen innergrenze Deutschlands, 1945-1990, wat betekende dat we ons in de voormalige DDR gingen begeven. Voor het oplettende oog was er toch nog een en ander te zien. Als je er even over nadenkt, toch een vreemde gewaarwording dat dit deel van duitsland nog niet zo heel lang geleden bijna niet binnen te komen was ( en als je er geboren was, kwam je er nog moeilijker uit, dat dan weer wel.)

Uiteindelijk kwam Rostock aan de horizon in zicht. Wat ook een indicatie was dat we op onze bestemming aankwamen, was de enorme politiemacht die ons escorteerde naar Rostock. Wat hadden ze daar een blik ordehandhavers opengetrokken, zeg! Aangezien het aantal toeschouwersplaatsen in de LT-CLUB toch niet tot in het oneindige reikte, voelden wij ons dus in goed gezelschap, mochten er relletjes uitbreken om  de laatste kaarten voor U2NLx85.

Na aankomst hartelijk ontvangen door onze reeds aanwezige manager, geluidsvaklieden en het lokale barpersoneel ,heerlijk gedineerd op het terras in het zonnetje onder het genot van een biertje en de (  niet te kleine uitgevallen glazen) Rose. Heel fijn.
En dan gaat het verder met de soundcheck en zo, het meeste voorbereidende werk had onze geweldige technische staf al gedaan, nog wat drinken, Bxfchnekleding aan en x93gaan als de brandweerx94,  een uitdrukking die auf Deutsch genau so ist, sehr witzig, nicht?
Publiek volledig uit zijn dak, wij natuurlijk ook, want wat ging het toch weer lekker, nog een beetje van het edele gerstenat na afloop en vervolgens lekker slapen in een hotel waar daags tevoren George W nog met zx92n vriendjes had geslapen. Ze waren overigens daar wel zo vriendelijk om de security afdeling voor ons te laten staan.Goed genoeg voor hun, goed genoeg voor ons, nietwaar?

De terugreis bood eenzelfde aanblik, dus Baustelle, Stau en ander onheil.( Als u als lezer inmiddels nog niet bent afgehaakt, Chapeau! )

Je zou denken, eind goed al goed, maar nee, er viel geen moment te verliezen, want de avond na Rostock werden we verwacht in Eerbeek om daar een optreden te verzorgen, na x93Sample Mindsx94 een SimpleMinds tribute band. Voor mij persoonlijk geen straf, aangezien ik ook die muziek heel erg kan waarderen, en ze deden het goed!
Vervolgens mochten wij aan de bak. Voor zover we nog niet genoeg gezweet hadden op de Autobahn, ging het in Eerbeek nog effe harder. Het was WARM!! Maar bikkels als wij zijn(x85) sloegen we ons hier op glansrijke wijze doorheen. Wat een mooie zaal trouwens, dat x93Spoorzichtx94in Eerbeek. Helemaal niet verkeerd! Na ook hier het publiek tot een kookpunt gebracht te hebben, toch zelf ook nog een beetje wat gedronken en toen huiswaarts! Het was een hele onderneming, maar wat hebben we weer genoten! Op naar de volgende!!!

uit Rostock….

EEN REISVERSLAG DOOR DE OGEN VAN EEN GITARIST
(  xe2x80x9crunning to stand stillxe2x80x9d )

Jaja , het was me het avontuurtje wel, om gevraagd te worden tijdens het G8 gebeuren in het immer pittoresque ROSTOCK een show te verzorgen in de LT-CLUB.
Vol goede moed hadden we ons op vrijdagmorgen verzameld om de reis aan te vangen. Na nog even wat koffie , dan wel  fruitshakes ( ja, we zijn erg Rockxe2x80x99n Roll xe2x80xa6) genuttigd te hebben op het landgoed van onze Bono, viel het besluit om toch ook de bassist maar mee te nemen ons niet zwaar. Die moet je er gewoon bij hebben. Het was een teken aan de wand voor het verdere verloop van ons vertoeven op het asfalt, want in Nederland begon het gedoe met omleidingen enzo al, en dan schiet het allemaal niet op. Maar goed , op een gegeven moment waren  we dan toch echt, zoals de fransen dat zo treffend formuleren, xe2x80x9cen routexe2x80x9d, wat voor de gexc3xafnteresseerden onder ons toch echt iets anders is dan xe2x80x9cen croutexe2x80x9d ( = met een korstje eromheen), maar dat terzijde. ( Voor verdere recepten verwijs ik graag naar GOOGLE)

En dan zit je in de auto met een 700 km voor de boeg , beetje ouwehoeren en gesprekken voeren van soms hoog-, maar uiteraard meestal laag allooi en dan denk je al gauw: hij gaat lekker. Totdat je langs de eerste xe2x80x9cBaustellexe2x80x9drijdt ( verwachtte opleverdatum juni 2009!!!!!!) , wat een enorme file oplevert. Gelukkig zat er airco in onze limousine, maar als we onverhoopt een even merkwaardige als onweerstaanbare trek in gebakken eieren hadden gekregen, was de bakplaat bij de hand ( motorkap), de discussie over hele dooier/ dooier graag doorgeprikt valt een beetje buiten dit verhaal, dus.

Anyway , gesteund door de door de Deutsche Autobahn aangeboden catering ( voor een broodje met schnitzel draaien sommigen van  ons de hand niet om hoor!) bereikten we op een gegeven moment de xe2x80x9cehemaligen innergrenze Deutschlands, 1945-1990, wat betekende dat we ons in de voormalige DDR gingen begeven. Voor het oplettende oog was er toch nog een en ander te zien. Als je er even over nadenkt, toch een vreemde gewaarwording dat dit deel van duitsland nog niet zo heel lang geleden bijna niet binnen te komen was ( en als je er geboren was, kwam je er nog moeilijker uit, dat dan weer wel.)

Uiteindelijk kwam Rostock aan de horizon in zicht. Wat ook een indicatie was dat we op onze bestemming aankwamen, was de enorme politiemacht die ons escorteerde naar Rostock. Wat hadden ze daar een blik ordehandhavers opengetrokken, zeg! Aangezien het aantal toeschouwersplaatsen in de LT-CLUB toch niet tot in het oneindige reikte, voelden wij ons dus in goed gezelschap, mochten er relletjes uitbreken om  de laatste kaarten voor U2NLxe2x80xa6.

Na aankomst hartelijk ontvangen door onze reeds aanwezige manager, geluidsvaklieden en het lokale barpersoneel ,heerlijk gedineerd op het terras in het zonnetje onder het genot van een biertje en de (  niet te kleine uitgevallen glazen) Rose. Heel fijn.
En dan gaat het verder met de soundcheck en zo, het meeste voorbereidende werk had onze geweldige technische staf al gedaan, nog wat drinken, Bxc3xbchnekleding aan en xe2x80x9cgaan als de brandweerxe2x80x9d,  een uitdrukking die auf Deutsch genau so ist, sehr witzig, nicht?
Publiek volledig uit zijn dak, wij natuurlijk ook, want wat ging het toch weer lekker, nog een beetje van het edele gerstenat na afloop en vervolgens lekker slapen in een hotel waar daags tevoren George W nog met zxe2x80x99n vriendjes had geslapen. Ze waren overigens daar wel zo vriendelijk om de security afdeling voor ons te laten staan.Goed genoeg voor hun, goed genoeg voor ons, nietwaar?

De terugreis bood eenzelfde aanblik, dus Baustelle, Stau en ander onheil.( Als u als lezer inmiddels nog niet bent afgehaakt, Chapeau! )

Je zou denken, eind goed al goed, maar nee, er viel geen moment te verliezen, want de avond na Rostock werden we verwacht in Eerbeek om daar een optreden te verzorgen, na xe2x80x9cSample Mindsxe2x80x9d een SimpleMinds tribute band. Voor mij persoonlijk geen straf, aangezien ik ook die muziek heel erg kan waarderen, en ze deden het goed!
Vervolgens mochten wij aan de bak. Voor zover we nog niet genoeg gezweet hadden op de Autobahn, ging het in Eerbeek nog effe harder. Het was WARM!! Maar bikkels als wij zijn(xe2x80xa6) sloegen we ons hier op glansrijke wijze doorheen. Wat een mooie zaal trouwens, dat xe2x80x9cSpoorzichtxe2x80x9din Eerbeek. Helemaal niet verkeerd! Na ook hier het publiek tot een kookpunt gebracht te hebben, toch zelf ook nog een beetje wat gedronken en toen huiswaarts! Het was een hele onderneming, maar wat hebben we weer genoten! Op naar de volgende!!!

uit Rostock….

En we beginnen met een stukje geschiedenis….

Bonifatius werd omstreeks 672 als Winfried geboren in het plaatsje Crediton in het zuiden van Engeland. Na veel missiewerk werd hij in Duitsland gestationeerd om in Fulda een klooster te stichten.

Op 5 juni 754 werd hij op weg naar een doopfeest in Dokkum vermoord en vrijwel direct daarna als martelaar heilig verklaard.

Na zijn dood werd het lichaam van Bonifatius naar Mainz overgebracht en later in de kloosterkerk van Fulda bijgezet. Omdat zijn lichaam een grote aantrekkingskracht uitoefende op pelgrims, veranderde Fulda al snel in een bedevaartsoord.

Dat Fulda door de schrijn van Bonifatius een bedevaartsoord werd, is niet verwonderlijk. Ten eerste was Bonifatius als martelaar direct na zijn dood heilig verklaard. Ten tweede was hij ook niet zomaar een bisschop, hij was de bisschop die de Germanen had bekeerd en die ervoor gezorgd had dat het pausschap nauw betrokken raakte bij de ontwikkelingen in West-Europa. Hierdoor kan hij gerekend worden tot degenen die aan de bakermat stonden van Europa.

Met dit stukje geschiedenis in het achterhoofd scheerden we afgelopen zaterdag over de Duitse Autobahn 500 km Zuid-Oostwaarts. Op de Johannesberg met een ontzettend fijn uitzicht was daar een podium neergezet tegen de muren van een oud klooster. Een erg veel mooiere locatie hadden wij niet kunnen bedenken, een erg fijnere ontvangst overigens ook niet. Gastvrijheid tot in detail, zo mogen we de vriendelijkheid van publiek en organisatie best noemen.

Direct na het voorproeven van de speciaal voor ons geimporteerde rose wijn moesten we helaas al aan het werk. De hoofdprijs van een door de krant uitgeschreven prijsvraag was niets minder dan een "meet en greet" met ons bandje en de prijswinnaars stonden al snel klaar voor het onderonsje met U2NL.  Het blijft een bijzonder fenomeen, handtekeningen zetten, posters en flyers uitdelen. Hard werken zo’n bandje. Overigens blijkt dat onze Edge niet alleen een leuk riedeltje kan pielen, zijn Duitstalige P-R kwaliteiten zijn groots, evenals zijn gevoel voor humor, hetgeen hij bewees door onze Frank aan te kondigen als Bonofatius.

Na het keuren van diverse braadworsten, bieren en wijnen konden we dan na de heerlijke klanken van een hele fijne Red Hot Chilli Peppers band (/www.paralleluniverse-music.de) aftrappen om een uur of 22:00.

Normaal gesproken schrijven we dan nu een korte resencie over hoe goed of fout het ging, deze keer herhalen wij echter alleen de woorden van onze grote baas Wolfgang "Paul mc Guiness" Allroggen………"This was the ultimate show, the best gig ever. The package is complete and works" en wachten we rustig op het verslag van Nathalie, onze A&R manager. (als ze al weer bijgekomen (lees: nuchter) is tenminste, en het kippevel weer zo geslonken dat typen weer mogelijk is).

Normaal houden wij de taferelen die na zo’n optreden allemaal gebeuren een beetje voor onszelf, jullie hoeven immers niet alles te weten en wij willen vooral niet alles laten weten. Echter, bij deze een uitzondering op de regel…..

Stel je voor….neem een groot oud klooster in gedachten op een mooie heuvelrug. Daarvoor plaatsten we in onze gedachten een fijn podium en zo’n fijn gammel hangtafeltje dat door ons voor het podium is neergezet. (wij zijn namelijk nogal moe na 120 minuten muziekjes maken).
Op een gegeven moment zijn de braadworsten en het bier op en dan gaan in Duitsland in ieder geval de mensen al gauw naar huis. (wij niet natuurlijk, wij lopen nog een meter of 100 naast onze schoenen van deze vette gig).

Na verloop van tijd moet er toch wat handel ingepakt worden en wordt de toch niet lullige mercedes (een ML350 voor de kenners) van onze steun en toeverlaat Raymond het terrein op gereden. Terwijl wij rustig een paar pullen naar binnen zippen kijken we voldaan naar onze roadies die de handel met grootse zorg in de patserbak leggen.

En opeens begint de ‘ellende’, Raymonds CD speler begint (al dan niet uit zichzelf) gekke muziek af te spelen. Oorstrelende meesterwerkjes (!) als" "ik heb een toe- toe- toeter", "Ik heb een boot", "Blumen aus Tahiti", Les Humphries Singers’ "Mexico" en nog 8 cd’s vol met vergelijkbare stimmungsmuziek. Eigenlijk zou het verboden moeten worden maar die deuntjes werken zo aanstekelijk dat binnen mum van tijd de band, crew en organisatie in een grote polonaise voor het klooster liep. Ene handje op de schouder van de voorganger, de andere aan het handvat van die onfatsoenlijk grote pullen. De geluidsinstallatie werd flink volumetechnisch op de proef gesteld, maar van Bonafacius zelf hebben we vernomen dat het goed was.

Het bleef nog lang onrustig op de Johannesberg en de gedachte dat we volgend jaar weer welkom zijn een mooie afsluiter van deze erg wel erg unieke avond.

Leuk zo’n bandje///

En we beginnen met een stukje geschiedenis….

Bonifatius werd omstreeks 672 als Winfried geboren in het plaatsje Crediton in het zuiden van Engeland. Na veel missiewerk werd hij in Duitsland gestationeerd om in Fulda een klooster te stichten.

Op 5 juni 754 werd hij op weg naar een doopfeest in Dokkum vermoord en vrijwel direct daarna als martelaar heilig verklaard.

Na zijn dood werd het lichaam van Bonifatius naar Mainz overgebracht en later in de kloosterkerk van Fulda bijgezet. Omdat zijn lichaam een grote aantrekkingskracht uitoefende op pelgrims, veranderde Fulda al snel in een bedevaartsoord.

Dat Fulda door de schrijn van Bonifatius een bedevaartsoord werd, is niet verwonderlijk. Ten eerste was Bonifatius als martelaar direct na zijn dood heilig verklaard. Ten tweede was hij ook niet zomaar een bisschop, hij was de bisschop die de Germanen had bekeerd en die ervoor gezorgd had dat het pausschap nauw betrokken raakte bij de ontwikkelingen in West-Europa. Hierdoor kan hij gerekend worden tot degenen die aan de bakermat stonden van Europa.

Met dit stukje geschiedenis in het achterhoofd scheerden we afgelopen zaterdag over de Duitse Autobahn 500 km Zuid-Oostwaarts. Op de Johannesberg met een ontzettend fijn uitzicht was daar een podium neergezet tegen de muren van een oud klooster. Een erg veel mooiere locatie hadden wij niet kunnen bedenken, een erg fijnere ontvangst overigens ook niet. Gastvrijheid tot in detail, zo mogen we de vriendelijkheid van publiek en organisatie best noemen.

Direct na het voorproeven van de speciaal voor ons geimporteerde rose wijn moesten we helaas al aan het werk. De hoofdprijs van een door de krant uitgeschreven prijsvraag was niets minder dan een "meet en greet" met ons bandje en de prijswinnaars stonden al snel klaar voor het onderonsje met U2NL.  Het blijft een bijzonder fenomeen, handtekeningen zetten, posters en flyers uitdelen. Hard werken zo’n bandje. Overigens blijkt dat onze Edge niet alleen een leuk riedeltje kan pielen, zijn Duitstalige P-R kwaliteiten zijn groots, evenals zijn gevoel voor humor, hetgeen hij bewees door onze Frank aan te kondigen als Bonofatius.

Na het keuren van diverse braadworsten, bieren en wijnen konden we dan na de heerlijke klanken van een hele fijne Red Hot Chilli Peppers band (/www.paralleluniverse-music.de) aftrappen om een uur of 22:00.

Normaal gesproken schrijven we dan nu een korte resencie over hoe goed of fout het ging, deze keer herhalen wij echter alleen de woorden van onze grote baas Wolfgang "Paul mc Guiness" Allroggen………"This was the ultimate show, the best gig ever. The package is complete and works" en wachten we rustig op het verslag van Nathalie, onze A&R manager. (als ze al weer bijgekomen (lees: nuchter) is tenminste, en het kippevel weer zo geslonken dat typen weer mogelijk is).

Normaal houden wij de taferelen die na zo’n optreden allemaal gebeuren een beetje voor onszelf, jullie hoeven immers niet alles te weten en wij willen vooral niet alles laten weten. Echter, bij deze een uitzondering op de regel…..

Stel je voor….neem een groot oud klooster in gedachten op een mooie heuvelrug. Daarvoor plaatsten we in onze gedachten een fijn podium en zo’n fijn gammel hangtafeltje dat door ons voor het podium is neergezet. (wij zijn namelijk nogal moe na 120 minuten muziekjes maken).
Op een gegeven moment zijn de braadworsten en het bier op en dan gaan in Duitsland in ieder geval de mensen al gauw naar huis. (wij niet natuurlijk, wij lopen nog een meter of 100 naast onze schoenen van deze vette gig).

Na verloop van tijd moet er toch wat handel ingepakt worden en wordt de toch niet lullige mercedes (een ML350 voor de kenners) van onze steun en toeverlaat Raymond het terrein op gereden. Terwijl wij rustig een paar pullen naar binnen zippen kijken we voldaan naar onze roadies die de handel met grootse zorg in de patserbak leggen.

En opeens begint de ‘ellende’, Raymonds CD speler begint (al dan niet uit zichzelf) gekke muziek af te spelen. Oorstrelende meesterwerkjes (!) als" "ik heb een toe- toe- toeter", "Ik heb een boot", "Blumen aus Tahiti", Les Humphries Singers’ "Mexico" en nog 8 cd’s vol met vergelijkbare stimmungsmuziek. Eigenlijk zou het verboden moeten worden maar die deuntjes werken zo aanstekelijk dat binnen mum van tijd de band, crew en organisatie in een grote polonaise voor het klooster liep. Ene handje op de schouder van de voorganger, de andere aan het handvat van die onfatsoenlijk grote pullen. De geluidsinstallatie werd flink volumetechnisch op de proef gesteld, maar van Bonafacius zelf hebben we vernomen dat het goed was.

Het bleef nog lang onrustig op de Johannesberg en de gedachte dat we volgend jaar weer welkom zijn een mooie afsluiter van deze erg wel erg unieke avond.

Leuk zo’n bandje///

Doordater een harde schijf in de grote U2NL-computer het heeft begeven zijn wealle mailadressen kwijt van de mensen die zich hadden aangemeld voor denieuwsbrief. Net nu we de nieuwe nieuwsbrief wilden versturen!

Dus mocht je de nieuwsbrief (weer) willen ontvangen (en dat wil je!),die schitterende, altijd verassende nieuwsbrief, vol met nieuw nieuws,oud nieuws, zinnige feiten, onzinnige feiten, mooie foto’s enbelachelijke foto’s? Schrijf je dan nu in via de link, links onder inhet menu op www.u2nl.com!

Doordater een harde schijf in de grote U2NL-computer het heeft begeven zijn wealle mailadressen kwijt van de mensen die zich hadden aangemeld voor denieuwsbrief. Net nu we de nieuwe nieuwsbrief wilden versturen!

Dus mocht je de nieuwsbrief (weer) willen ontvangen (en dat wil je!),die schitterende, altijd verassende nieuwsbrief, vol met nieuw nieuws,oud nieuws, zinnige feiten, onzinnige feiten, mooie foto’s enbelachelijke foto’s? Schrijf je dan nu in via de link, links onder inhet menu op www.u2nl.com!